kursy językowe Rzeszów Na czele państewek anglosaskich stali królowie. Formalnie pochodzili oni z wyboru, który nie był całkiem wolny i ograniczał się do członków rodu królewskiego. W praktyce wybierano niemal zawsze najstarszego syna królewskiego, niejednokrotnie król za życia jeszcze wyznaczał go na swego następcę. Wyboru dokonywało zgromadzenie możnych świeckich i duchownych, tzw. witan (witenagemot). W VIII w. weszło w zwyczaj, że po elekcji następowała ceremonia kościelna - konsekracja, a po niej koronacja.
Stanowisko króla musiało być początkowo dość słabe, skoro za jego zabicie przewidywano tylko zapłacenie główszczyzny sześciokrotnie wyższej niż za zabicie tena. Do wzrostu władzy królewskiej przyczyniły się procesy feudalizacyjne oraz zagrożenie zewnętrzne wywołane przez najazdy duńskie w VIII i IX w. Opanowanie przez królów Wessexu obszaru duńskiego Danelaw postawiło ich w szczególnie uprzywilejowanej pozycji w stosunku do innych władców anglosaskich. Królowie Wessexu zaczęli używać tytułu Rex Anglorum, który został zastąpiony dopiero w 1199 r. przez tytuł Rex Angliae.
W miarę pogłębiania się zróżnicowania społecznego zaczęły tracić na znaczeniu dawne zgromadzenia ludowe wszystkich wolnych, trudne, a nawet wręcz niemożliwe do zwoływania wobec rozległości obszaru państwowego. Uprawnienia ich przeszły częściowo na króla oraz na zgromadzenia możnych panów świeckich i duchownych, zwane radą starszych, czyli witanem. Witan istniał już w państewkach anglosaskich przed zjednoczeniem Anglii w IX w., jego rozwój nastąpił właściwie dopiero pod koniec okresu anglosaskiego.
szkoły językowe Częstochowa